Pokémon

Anderhalve week geleden had ik niet kunnen vermoeden dat ik ooit nog een woord zou moeten vuilmaken aan het concept Pokémon. U weet wel: die hype van vijftien jaar geleden die een buitenproportioneel enthousiasme bij jongens losmaakte voor getekende figuren in de vorm van bijvoorbeeld blauwe, rechtopstaande schildpadden. In al mijn naïviteit was ik er blind van uitgegaan dat met het intreden van de volwassenheid, de interesse in dit fenomeen ook zou uitdoven bij deze generatie. Misschien zouden we er […]

Lees verder

Verdriet met caramel

Om maar direct met de deur in huis te vallen: ik zag nogal op tegen het EK voetbal. Omdat deelname van Nederland voor mij een primaire voorwaarde is voor het aanwakkeren van enthousiaste gevoelens voor een balsport, zuchtte ik een beetje vermoeid door de openingsceremonie heen. Vriend T. zette het geluid wat harder en vreesde het ergste voor de komende weken. Wat we beiden echter niet zagen aankomen, was dat ik een week later […]

Lees verder

De schaal van chagrijn

Het hele idee van: mijn huis is een oase waarin ik kan plassen wanneer ik wil, was weg. Sinds ik een bepaalde Verantwoordelijkheid draag voor het Huishouden, beoordeel ik alle huishoudelijke taken tussen de één en tien op de Schaal van Chagrijn. Zo weet je voorafgaande aan de dag tenminste (ongeveer) waar je aan toe bent. Bovenaan het lijstje had ik “ERGE DINGEN” opgeschreven. Het met de handen peuren van geplette spaghetti-resten […]

Lees verder

De desillusie van het kinderspeelparadijs

Omdat zus M. en zwager D. hun woonkamer wilden witten zonder afdrukken van kinderhandjes gemengd met Nutella, hadden vriend T. en ondergetekende voorgesteld om een middag met neef J. (3 jaar) naar een indoor speelparadijs te gaan. Wij hadden daar een vrij romantisch beeld bij, waarbij zaken als “koffie drinken” en “rustig een boekje lezen” de boventoon voerden. Maar zo ging het dus niet. We betraden de verzengend hete speelhal op een regenachtige […]

Lees verder

De buurvrouw

Het zal hoogstens een paar weken terug zijn geweest, dat er plots iets Belangrijks gebeurde in onze straat. Eén van de buren had met ferme kracht een bordje in haar tuin getimmerd: “Hier niet poepen. Dank”. Mijn interesse was direct gewekt. Ging dit over mensen of dieren? En wie waren zij? En wat bewoog hen? Ik besloot om op gezette tijden voor het raam te gaan zitten met een notitieblokje, in de […]

Lees verder