Blue monday

Afgelopen maandag was het Blue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar. Althans, volgens de Britse psycholoog Cliff Arnall. Deze stelde een wetenschappelijke formule te hebben bedacht waaruit zou blijken dat iedere wereldburger zich op dezelfde dag van het jaar depressief, moedeloos, terneergeslagen en neerslachtig voelt.

En daar schrokken we allemaal van. Want nou ja, dat klinkt gewoon niet goed.

Nog geen jaar later schreef een journalist van the Guardian een artikel waarin hij stelde dat de bewuste psycholoog geen wetenschap had bedreven, maar onderhandelingen met een reisbureau.

In ruil voor geld, werden zijn naam en titel gebruikt om mensen aan te sporen tot het boeken van een vakantie. Ineens bleek dat we eigenlijk helemaal niet depressief, moedeloos en neerslachtig waren.

Alleen stond de theorie van Arnall toen al op Internet.
En als het op Internet staat, is het waar.

Dus hebben we het er tien jaar later nog steeds over. Gewoon, voor de zekerheid.

– “Blue Monday he?!”
“Ja, vreselijk”.
– “Achteraf bleek het gewoon een marketing-stunt te zijn hè”.
“Ja, we moeten ons er niets van aantrekken”.
– “Maar gewoon even uit nieuwsgierigheid, hoe voel jij je vandaag?”

Zelf probeer ik me altijd af te sluiten van dit soort gesprekken. Want laten we eerlijk zijn: als je jezelf maar lang genoeg afvraagt of je je al slecht voelt, krijg je vanzelf behoefte aan een preventieve Diclofenac en een hormoonpleister op de knie.

“En TOCH zit het in je achterhoofd”, vertelde vriend P. mij afgelopen maandag. “Je verwacht de hele dag die ene cruciale tegenslag, zoals een ontbijtjournaal zonder Jan de Hoop of een bruine plek op je banaan. Denk jij daar dan écht niet over na?”.

“Ja en nee”, zei ik. Want ik heb eigenlijk nooit een eenduidige visie op iets.

Ondertussen keek ik uit en raam en zag de buurvrouw aan een dichtgevroren kliko-bak trekken. “Het komt nu wel erg dichtbij”, zei vriend P., terwijl hij over mijn schouder meekeek. Samen zagen we hoe de vrouw inmiddels met het volle gewicht aan het gemeente-eigendom hing. Ik moest inderdaad toegeven dat deze situatie er vrij deprimerend uit zag.

“Overigens stelde Arnall dat 17 juni de beste dag van het jaar is”, ging vriend P. verder.
– “Dat vind ik nog vrij lang duren voor deze buurvrouw”, zei ik.
“En dat is nu juist het depressieve aan deze dag”.

Misschien had Cliff Arnall toch een punt.

Gerelateerde berichten

Vorige blog Volgende blog

6 Reacties

  • Reply Zef 20 januari 2016 at 14:52

    ik hoorde het ook pas achteraf dus had geen idee dat ik me depressief moest voelen. Bemoedigende gedachte dat het ergste voor dit jaar achter de rug is!

  • Reply Sammie 20 januari 2016 at 16:04

    Hoe je het doet.. I don’t know maar ik lig iedere keer dubbel van het lachen bij je :)

  • Reply Loene 21 januari 2016 at 17:06

    Haha, je hebt leuke humor, Marjolein! Ik heb eerlijk gezegd nog nooit van Blue Monday gehoord…

  • Reply Sheila 22 januari 2016 at 11:24

    Blue Monday.. zelf was ik er al van overtuigd dat die beste persoon het fout had. Want het voelde dit jaar toch echt als een Blue Tuesday. En vorig jaar viel mijn blauwe dag op een donderdag. Maar omdat ik niet zeker wist of er een patent was op die maandag, hield ik wijselijk mijn mond ;)

  • Reply Joycerdt 27 januari 2016 at 21:12

    Haha, arme buuf..
    Ik heb het hele blue monday gebeuren dit jaar compleet gemist, wat uiteindelijk een goed teken is denk ik :p.

    Liefs.x

  • Reply Martha 11 februari 2016 at 12:36

    Nu verheug ik me zo erg op 17 juni dat het door alle hoge verwachtingen die ik door jou heb gekregen alleen nog maar kan tegenvallen. je kan beter een meevallende blue monday hebben dan een tegenvallende beste dag van het jaar. Want stel dat de beste dag van het jaar tegenvalt, wat zegt dat dan over alle andere 364 dagen.

  • Reageer