De buurvrouw

Het zal hoogstens een paar weken terug zijn geweest, dat er plots iets Belangrijks gebeurde in onze straat. Eén van de buren had met ferme kracht een bordje in haar tuin getimmerd: “Hier niet poepen. Dank”. Mijn interesse was direct gewekt. Ging dit over mensen of dieren?

En wie waren zij?
En wat bewoog hen?

Ik besloot om op gezette tijden voor het raam te gaan zitten met een notitieblokje, in de hoop aantekeningen te kunnen maken van verdachte gebeurtenissen. Op dag één kwam hier weinig van terecht, omdat ik was afgeleid door een tv-programma over een meneer die vrij midlifecrisis-enthousiast kon vertellen over artisjokken.

Toen ik mijzelf de volgende dag weer met frisse moed in de vensterbank had geïnstalleerd, belde de buurvrouw zelf al bij ons aan.

Ze wilde graag weten of de hond die wij niet hadden, wellicht elke middag rond 15:00 uur in haar tuin poepte.

Wij hadden echter ooit afgesproken om niet aan een hond te beginnen. Daarnaast konden wij ons beiden sowieso al weinig voorstellen bij het idee dat je dagelijks vrijwillig in de stromende regen wilt lopen, tot je viervoeter zich ontspannen genoeg voelt om de blaas te ledigen.

De buurvrouw knikte tevreden en somde vervolgens 294 argumenten op die volgens haar bewezen dat honden stom waren.

Ook voegde ze vrij gedetailleerde informatie toe over de diarree-achtige substantie die zij sinds kort dagelijks in haar tuin aantrof. “Dat was voor mij de druppel”, zei ze daarbij. Wij knikten begripvol.

“Ik zou het fijn vinden als jullie de ogen open houden: de hond is grijs plus tevens ook niet”, vertelde ze. Wij herkenden dat signalement niet direct, maar beloofden haar plechtig om haar op de hoogte te brengen wanneer wij iets Verdachts zouden zien.

“En als wij verder nog iets kunnen doen, horen wij het graag”, zeiden wij in een poging het gesprek af te ronden. “Fijn”, antwoordde ze. “Want ik heb ook al een koemelkallergie, dus het is allemaal al zwaar genoeg”. We keken wederom erg begripvol.

“Nou ja, ik loop er niet mee te koop”, ging de buurvrouw verder, terwijl ze een monoloog begon over haar allergie, haar reuma en haar neiging tot wagenziekte.

Ook mochten wij een plekje eczeem op haar been zien.

“Maar nogmaals, ik praat er niet graag over”, besloot ze een uur later haar verhaal.

Toen ze uiteindelijk wegging, keek zij ons nog even streng aan: “laat het in elk geval duidelijk zijn: ik zou het NIET leuk vinden als jullie ooit besluiten om wél een hond te nemen”.
“Snap ik”, piepte ik.

Vriend T. deed de deur dicht.

“Het intimideerde me wel echt even hoor, dat laatste”, zei ik verward.
“Ach”, zei vriend T. “Blaffende honden bijten niet”.

En ook daar had hij een punt.

Gerelateerde berichten

Vorige blog Volgende blog

13 Reacties

  • Reply Joycerdt 10 februari 2016 at 12:51

    Haha, weer heerlijk geschreven.
    Ondertussen al de boosdoener gevonden?

    Liefs.x

  • Reply Sammie 10 februari 2016 at 13:59

    Zei de buurvrouw dat laatste echt? Bijzonder..
    Wel vervelend als er steeds iemand zijn hond in je tuin laat poepen trouwens. Wij ruimen het altijd netjes op maar worden dan door honden haters toch altijd pissig aangekeken omdat er mensen zijn die dat niet doen, heel fijn.

  • Reply Marlies 10 februari 2016 at 14:38

    Knap om samengevat te krijgen haha!

  • Reply Sheila @ beineffable.com 10 februari 2016 at 21:22

    Geweldig. Het is eigenlijk gewoon een uitnodiging om een hond te nemen. In ieder geval te lenen dan. En de hond dan op 5 meter afstand van dat bord te laten poepen. Ken je niet iemand die een oppas nodig heeft voor zijn of haar hond?

  • Reply Esmeralda 10 februari 2016 at 22:41

    Hahaha mooi verwoord! Mijn hond schijt alleen met z’n kont in de bosjes dus ik heb daar nooit last van XD en heb ook nog nooit poep in mijn tuin gehad. Inmiddels al de verdachte gesignaleerd?

  • Reply Jan 10 februari 2016 at 22:48

    Wat een verhaal en … belevenis!!
    Echt ongelooflijk.
    Je humor is trouwens ook ongelooflijke … onnavolgbaar.

  • Reply irenemols 11 februari 2016 at 01:14

    Mensen die tevens ook zeggen zijn sowieso +100!

  • Reply Martha 11 februari 2016 at 12:20

    Ik snap ook niet waarom mensen een hond nemen, een alpaca is veel leuker!

  • Reply De Hoestende Avonturier 22 februari 2016 at 15:06

    Oh wauw, van die buren ja! Je zal alles maar altijd zo opgekropt houden in jezelf, dat kan toch niet gezond zijn? Blij voor haar dat jullie geen hond hebben. Al ben ik het bijna een beetje eens met de eerdere reactie hier, dat zo een bordje in iemand’s tuin een klein beetje poep gedrag uitnodigt?
    Niet dat ik dat meen, natuurlijk.

  • Reply Zef 23 februari 2016 at 19:12

    Mag ik voorstellen om een etentje te organiseren en alle gasten vriendelijk, doch dringend te dirigeren naar deze tuin. Als reactie op de onvermijdelijke verontwaardiging van de buurvrouw kun je reageren dat haar bezwaar enkel en alleen gericht was op al dan niet grijze honden…

  • Reply Simone 23 februari 2016 at 20:39

    Haha.. dus, is de hond al gekocht? ;-) Wat schrijf je dit leuk!

  • Reply Marushi 23 maart 2016 at 14:13

    Hahah leuk stukje om te lezen! Je zou maar zo buurvrouw hebben zeg! :P -x-

  • Reply Tennisballen in Ikea | Marjolein schrijft 5 november 2016 at 18:56

    […] De buurvrouw […]

  • Reageer