Tennisballen in Ikea

Er bestaat een parallel universum waar mensen met armen vol gestolen potloden rondlopen, terwijl zij stoïcijns karren vol afwasborstels voortduwen die zij niet nodig hebben.

Dit universum heet Ikea.

Ondanks het feit dat je van tevoren al weet dat je er waarschijnlijk in een existentiële crisis belandt, gingen vriend T. en ik er toch heen. Want we hadden een matras nodig.

In onze zoektocht waren wij al eerder bij een vrij dure matrassenboer geweest. Zij adverteerden met veelbelovende teksten als “omarmt je lichaam” en “nooit meer moe”. Dit vonden wij indrukwekkend. Bovendien was het een mooie winkel met rustgevende Sky-Radio-muziek en gedempte lichten. Desalniettemin ontkwamen wij ook hier niet aan de harde realiteit van het Matras-Testen.

Want vroeg of laat moet je op zesentwintig dubieus ruikende matrassen plaatsnemen, terwijl de verkoper je op allerlei intieme plekken aanraakt om te bepalen of je toch niet beter kunt overstappen naar een traagschuim-matras. (“Weliswaar iets duurder, maar biedt een gedetailleerde ondersteuning en optimale drukverlaging”).

Toen de verkoper mij uiteindelijk adviseerde om voortaan met een tennisbal tussen mijn benen te slapen omdat dit beter was voor mijn houding, gaf ik het echter definitief op.

En dus stonden wij in Ikea. Want daar bemoeit niemand zich met je, en mag je matrassen testen zonder sportattributen tussen je benen.

Wij liepen direct naar de Voorbeeldbedden-Sectie. Dit is een plek waar heel veel bedden op een rij staan. Op elk van deze bedden ligt in de regel een wanhopige man die zich (met een winterjas aan) zuchtend van zijligging naar rugligging verplaatst. Naast het bed staat meestal een vrouw te wachten met een onhandig grote, gele tas vol geurkaarsen. Zij vraagt dan op zuchtende toon hoe het matras ligt, waarop de man iets antwoordt als: “ik weet het ook niet meer”. En: “laten we eerst maar even naar het restaurant”.

Tussen de diverse Voorbeeldbedden hebben de meeste klanten hun karretjes vol impulsaankopen geparkeerd. Hierop staat dan het Färgrik-servies, de Ändlig-messenset en de Blanksjön-badmat. Hierdoor kunnen andere klanten nergens meer bij, maar daar klaagt niemand over. Het is tenslotte Ikea, en daar is het onderdeel van de cultuur dat je je niet kunt voortbewegen.

Ook vriend T. liet zich dus niet uit het veld slaan. Hij zette een aantal karretjes met Färgrik-serviezen, Ändlig-messensetten en Blanksjön-badmatten opzij.

Zo konden we uiteindelijk precies één bed bereiken. Het lag afschuwelijk. “Het ligt afschuwelijk”, zei vriend T. Want wij zitten altijd heel erg op één lijn.

Inmiddels waren wij al twee uur in Ikea en had ik echt zoiets van: ik ga naar huis. Dus we gingen naar huis. Wederom zonder matras.

Maar we hadden afwasborstels voor het leven in onze achterbak. Dat dan weer wel.

De meest gelezen stukken van deze maand:

  1. De buurvrouw
  2. De desillusie van het kinderspeelparadijs
  3. De monteur

Gerelateerde berichten

Vorige blog Volgende blog

14 Reacties

  • Reply foryourstyle 4 november 2016 at 07:27

    Super leuk geschreven zeg haha! Heel herkenbaar!

  • Reply Sammie 4 november 2016 at 11:12

    Haha, ja herkenbaar!

  • Reply Joycerdt 4 november 2016 at 14:34

    Hahaha, gelukkig heb je er iig wel iets aan overgehouden ;). Liefs.x

  • Reply naomiinwonderland 4 november 2016 at 19:02

    Jammer dat je geen goede matras had gevonden maar héél herkenbaar. Ik trek maandag terug naar de ikea, zal sowieso weer een héél avontuur worden… spannend…

  • Reply lifeaslieke 4 november 2016 at 20:07

    Haha geweldig!

  • Reply Audrey 4 november 2016 at 22:12

    Haha, briljant geschreven dit! En met een tennisbal tussen je benen slapen, hoe doe je dat in vredesnaam?

    • Reply Marjolein 4 november 2016 at 23:32

      Iets met een tennisbal in een panty en dan een padvindersknoop om je been. Ik vond het zelf ook lastig me er een beeld bij te vormen..

  • Reply Zo simpel is dan geluk 5 november 2016 at 13:37

    Veel afwasplezier dan de komende tijd! ;)

  • Reply lifeaholicnl 5 november 2016 at 14:57

    Hahaha soms heel herkenbaar dit Ikea verhaal! Toevallig plaatste ik hier laatst ook een artikel over en kwam erachter dat we toch wel een paar Ikea spulletjes in huis hebben! http://lifeaholic.nl/de-ikea-tag/

  • Reply Superheldin 5 november 2016 at 15:41

    Ikea, ik heb er een haat-liefdeverhouding mee!

  • Reply resaarcle 5 november 2016 at 20:10

    Zooo grappig! Ik moet me binnenkort ook nog eens in Ikea wagen. Ik heb me alvast voorgenomen om kindloos en vriendloos te gaan, op een dag waarop ik nergens anders heen moet zodat ik niet in tijdsnood kom te zitten van al het getreuzel. Van anderen én van mezelf.

  • Reply Sheila @ beineffable.com 6 november 2016 at 12:32

    Hahaha.. ik had een bijbaan bij de Ikea en verkocht matrassen. Super leuk werk eigenlijk. Vooral omdat ik het adviseren erg leuk vond. Maar ik zat dan niemand, hoor. Daar werd ik niet genoeg voor betaald 😉

  • Reply els 6 november 2016 at 16:25

    Pff, bedden en matrassen uitzoeken… Ik ken het drama. Wat is goed want is slecht. Wat is de juiste prijs voor welke kwaliteit… een drama!

  • Reply Verkiezings-moe | Marjolein schrijft 10 november 2016 at 20:51

    […] Tennisballen in Ikea Ruzie Michelin […]

  • Reageer