Een kapper met driehoekig liefdesverdriet

“En wat is dit?” vroeg kapper L, terwijl hij een onduidelijke haarlok in zijn handen hield. “Dat is mijn pony”, zei ik met een schorre keel. “En ik heb ook geen idee hoe ‘ie zo scheef komt”, zei ik er direct achteraan.

Want ik had dus absoluut geen behoefte om te duiden hoe ik in een moment van verstandsverbijstering zelf de schaar ter hand had genomen, waardoor het nu leek alsof mijn haar was geknipt door een arbeidsongeschikte thuiszorgmedewerker met een onderontwikkelde oog-handcoördinatie.

Bovendien worden kappers meestal boos wanneer je vertelt dat je wel eens aan je eigen haar zit. Kappers zijn namelijk heel streng en reageren daarom ook altijd gepikeerd wanneer je opbiecht dat je niet dagelijks tijd reserveert voor een voedend haarmasker a €19,95.

Ik besloot om over het onderwerp “onduidelijke haarlok” heen te praten.

Omdat ik de vorige keer ook was geholpen door kapper L, wist ik dat hij op het punt stond om samen te gaan wonen. Ik besloot hier naar te informeren. Kapper L. stopte even met knippen en keek poëtisch naar boven, terwijl hij hevig met zijn ogen knipperde en er een traan over zijn wang rolde. “Het is over”, zei hij.

“O”, zei ik.

“Het is beter zo, hoor. Want ik zeg ook: als het niet meer werkt, dan moet je conclusies trekken. Ja, want dat vind ik dan wel zo fair. Toch?”, ratelde de kapper verder. Ik vond het natuurlijk ook heel fair.

“Bovendien vind ik heel veel afleiding in mijn werk”, vervolgde hij. “Gisteren heb ik bijvoorbeeld een cursusje gehad waardoor ik nu op een Franse manier laagjes kan knippen. Zal ik het bij jou uitproberen?”.

‘Uitproberen’ klonk niet best. Maar gezien zijn emotionele status, vond ik het ook onaardig om ‘nee’ te zeggen. “Ja leuk”, zei ik dus.

Kapper L. knapte hier zienderogen van op en begon mijn haar driftig alle kanten op te kammen. Bij elk plukje dat hij los liet, wapperde hij nog even met zijn hand. Dit was -denk ik- het Franse element.

Toen de kapper klaar was met uitproberen, had ik scheve coupe en een driehoekige pony. “Het pakt bij jou niet helemaal uit zoals bedoeld”, zei L., terwijl hij naar mijn hoofd staarde. “Maar je haar is natuurlijk ook vrij dik”. Want zo zijn kappers: die leggen de schuld van elk probleem bij het feit dat je haar respectievelijk droog, vet, normaal, krullend, stijl, dik of dun is.

“Gelukkig hebben wij tevens daarnaast ook producten hiervoor”, zei kapper L., terwijl hij naar een klein flesje van €60,00 wees.

Omdat mijn medelijden met L. inmiddels iets was gezakt, weigerde ik het voorstel beleefd. En toch enigszins tevreden met hoe ik voor mijzelf was opgekomen, verliet ik de winkel.

Pas thuis realiseerde ik mij dat ik zojuist €40,00 had betaald voor een driehoekige projectie van liefdesverdriet op mijn hoofd.

Gerelateerde berichten

Vorige blog Volgende blog

17 Reacties

  • Reply Loene 24 november 2015 at 19:54

    OMG! Wat ongelooflijk spijtig zeg! :-(
    Tja, kappers: wat moet ik erover zeggen, je verwoord het goed: kappers hebben altijd een reden waarom iets niet helemaal goed uitpakt… je zou toch verwachten dat een kapper of kapster weet wat diegene doet? Ik zou zeker weten terug gaan of toch echt een klacht indienen aangezien dit niet normaal is. Sterkte met je haar!

  • Reply Nicetobeout 24 november 2015 at 20:12

    Haha geweldig geschreven. Herken het helemaal. Alleen heb ik een kapper zónder luduvudu.

  • Reply Marita 24 november 2015 at 21:01

    Foto?

  • Reply Martha 24 november 2015 at 21:22

    wat ben jij toch een geweldig goed mens, op een dag zul je voor deze goede daden beloond worden, ik weet het zeker.

  • Reply Sheila @ beineffable.com 25 november 2015 at 10:01

    Mental note: laat dus nooit je haar knippen door een kapper met liefdesverdriet! Ik noteer hem even voor mezelf. Aan de andere kant ben ik toch minder goedhartig. Ik zou denken; heel vervelend, maar van mijn haar blijf je af. Lief dat je je hebt opgeofferd als proefkonijn voor een Frans experiment! Was je haar maar wat dunner ;)

  • Reply Ysanne 25 november 2015 at 11:31

    Hahaha ik moet hier zo om lachen. Bij de kapper zitten is zo’n situatie wat gewoon met geen enkele andere situatie te vergelijken valt. Het is awkward, en je weet nooit of je moet praten of niet en als je pech heb krijg je een labiele kapper.

  • Reply Florentine 25 november 2015 at 12:56

    Ik moest hier wel een beetje om lachen. En wat kan jij onwijs leuk schrijven, geweldig!!!

  • Reply Sammie 25 november 2015 at 13:15

    Whahaha, och, arme haar! Arme jij, maar toch heel lief van je :)

  • Reply De Hoestende Avonturier 25 november 2015 at 17:22

    Perfect herkenbaar weer! Kappers zijn maar enge mensen om naar toe te gaan. Ik hoop dat je pony zich snel weer ontdriehoekt! Alhoewel, met dik haar zal dat wel niet kunnen ;)

  • Reply carlavanvliet1 26 november 2015 at 14:20

    Haha! Herkenbaar! :-)

  • Reply Zef 27 november 2015 at 21:46

    ah de strijd die ‘vrouw-zijn’ heet. Ik heb een scheermesje, scheerzeep en al 10 jaar geen kapper gezien.

  • Reply Joycerdt 29 november 2015 at 12:23

    OMG, wat ernstig haha. Hopelijk kan je zonder muts de deur uit ;).

    Lfs.x

  • Reply Tessa | 52druppels.nl 2 december 2015 at 08:16

    Oh dik haar wil ook nie? Mijn dunne slierten ook al niet. Maar dan wappert die van mij ook nooit met z’n handen. Tja… dan vraag je er ook om.

  • Reply Angèlique 6 december 2015 at 12:55

    Wederom heel erg leuk geschreven zeg! Heel erg zonde van het geld. Gelukkig heb je geen geld meer besteed aan de producten die je aangeboden kreeg!

  • Reply Saskia 9 december 2015 at 11:31

    Ik moest hardop lachen om je stukje. Haha!

  • Reply Leontine 2 januari 2016 at 21:15

    Hee Marjolein! Echt zo grappig jouw verhaal, ik heb dubbel gelegen van het lachen. Jij kan echt heel leuk schrijven. Talent!!
    Je andere blogverhalen zijn ook echt top :) Ik kijk uit naar maandag, de volgende blog! Succes

  • Reply Nikie van Steenis 6 januari 2016 at 18:56

    Hahaha zo herkenbaar!! En zo leuk geschreven marjolein!!

  • Reageer