De liefdesrelatie van konijn B. en konijn F.

Het konijn met de Beperking bleek nog een extra handicap met zich mee te brengen naar onze woning. Waar konijnen van nature zeer zindelijke dieren zijn, bleek F. een konijn te zijn dat door zijn beperking had geleerd om geheel eigen prioriteiten te stellen in het leven.

Het ontwikkelen van zindelijkheid was er daar geen van.

Daarnaast maakte F. een enorm gevoel van verantwoordelijkheid in mij los. Ik wilde hem in zijn nog resterende jaren het beste geven wat ik als moeder kon. Dit hadden wij overigens ook moeten beloven in het asiel. Hier hadden wij formulieren moeten ondertekenen waarin wij F. officieel erkenden als onderdeel van ons gezin. Ook moesten we beloven hem in elke fase van zijn leven bij te staan. “Ja, ik wil” zei ik er nog plechtig bij. Maar dat was niet per sé onderdeel van de ceremonie.

Direct gevolg van dit officiële gedeelte was echter wel dat ik heel veel dingen zielig vond. Hoewel konijn F. eigenlijk niet kon bewegen, vond ik het bijvoorbeeld wel heel zielig dat ‘ie dat in een hok moest doen. Daarom besloten we (ik) het hok open te laten en richtten we (ik) een eigen kamertje in voor de konijnen. Het maakte de konijnen erg gelukkig en de onwennige vriendschap tussen B. en F. ontwikkelde zich dan ook in rap tempo tot een vaste relatie waarin zij eigenlijk de gehele dag lepeltje-lepeltje op de grond lagen. Soms besloten zij om romantisch uit eten te gaan in onze slaapkamer. Hier vond ik dan een uur later mijn kapotte telefoonoplader terug.

Het enige concrete verschil dat de nieuw ontstane relatie verder voor mij bracht, was dat ik nu elk kwartier het hele huis moest schoonmaken.

Maar de konijnen waren gelukkig. En af en toe lieten ze zich een beetje krabbelen achter hun oor en dan voelde ik heel veel liefde. En als ze op controle moesten bij de dierenarts plasten ze maar zelden over de assistente heen en dan vervulde mijn hart zich met trots en realiseerde ik me hoe perfect ons gezin was.

Want alles wat in de Ouders van Nu staat bleek waar: het maakte mijn leven écht compleet.

Gerelateerde berichten

Volgende blog

1 reactie

  • Reply Daten in het asiel. En of dat beviel. | Marjolein schrijft 18 november 2016 at 16:20

    […] Lees ook deel 2 […]

  • Reageer