Tuinkabouters met een leesbril

Toen T. en ik besloten om samen te gaan wonen, had dit grote gevolgen. Hierbij kun je denken aan het feit dat het uit Respect voor de huisgenoot, niet langer acceptabel was om met de deur open te plassen zodat je de de conversaties tussen Ludo en Janine op je tv nog kon horen.

Het samenwonen had ook grote gevolgen voor de diverse prullaria die wij beiden in de loop der jaren hadden vergaard. Ik weigerde om zijn actiefiguur-poppetjes te verwelkomen in de woonkamer en moest op mijn beurt accepteren dat mijn knusse kussentjes in de prullenbak belandden.

Toen wij eindelijk klaar waren met het afkraken van elkaars spullen, bleek dat eigenlijk onze volledige inboedel in de vuilcontainer lag. Jan des Bouvrie zou trots zijn, maar zelf had ik lichte twijfel over onze wit steriele woonkamer in ziekenhuisstijl.

De meest effectieve manier om deze twijfel weg te nemen, bleek winkelen in de Action te zijn. Hier verzamelen zich dagelijks tientallen huisvrouwen tussen de veertig en vijftig met opgeschoren kapsels in diverse felle kleuren om zich in onflatterend tenue te storten op rekken vol tuinkabouters en fotolijstjes. Afhankelijk van het seizoen staan er ook vaak hertjes die gezaagd zijn uit oud hout en waarop levenswijsheden staan als “home is where the heart is”.

Deze teksten brengen mensen dan veel vreugde.

Zelf kan ik iets minder met het credo “onafhankelijk van het jaargetij, haal ik sfeer uit mijn hertengewei”. Desalniettemin vind ik ook dat je mensen hun levensvreugde nooit moet ontnemen. En dus reageerde ik niet direct afwijzend op het krantenbericht dat ik iets later las: er zou een Big Bazar openen in het winkelcentrum.

Voor de onwetenden onder ons: Big Bazar is een concept dat lijkt op dat van de Action. Waar je bij de Action echter honderd waxinelichtjes kunt kopen voor een Euro, kost dit bij de Big Bazar vijftig cent en zit er ook nog gratis glitter op. Het walhalla voor voornoemde groep mensen, die zich er bij de opening van de zaak dan ook al direct in gestrekte draf op af ging. Ikzelf bekeek de opening van een afstandje en besloot mijn eigen veiligheid voorop te stellen.

Om deze reden ging ik de winkel twee weken later pas in, toen de eerste storm was gaan liggen.

Van binnen leek de Big Bazar inderdaad op de Action, maar dan rommelig. Vrouwen krabden elkaar de ogen uit voor de laatste paar uitschuifbare metaaldetectors (12 Euro) en leesbrillen met flikkerende led-lampjes in de poten (1 Euro 69). Enerzijds maakte het me een beetje verdrietig om de eigen medemens in blinde woede met drie winkelwagens vol prullaria door de winkel te zien hollen.

Anderzijds had het ook iets rustgevends dat ik totaal geen neiging voelde om iemands opgeschoren haren uit het hoofd te trekken voor de laatste paarskleurige handdweil. Ons huis is wellicht leeg en steriel, maar ik hoef mijn leven in elk geval niet te wagen voor sfeer in mijn huis.

En zoiets biedt dan toch troost.

Gerelateerde berichten

Vorige blog Volgende blog

Nog geen reacties

Reageer