Tegenslag

In blinde paniek belde ik vriend T. op zijn werk. “Mijt! Volgens mij is het mijt!” krijste ik. “Ik kom NU naar huis”, zei T., die zijn rol als vader altijd erg serieus nam. Korte tijd later zaten wij gehurkt op de grond te kijken naar twee konijnen die zichzelf fanatiek aan het krabben waren. De schilfers vlogen in het rond.

“We moeten direct naar de dierenarts”, zei T.
“Ja. Diréct”, herhaalde ik, om de stelling wat kracht bij te zetten.

Een uur later zaten wij in de wachtruimte bij de dierenkliniek.

Naast ons zat een mevrouw met een pup. Het hondje staarde bedroefd voor zich uit. “Ja, hij kent het hier al. We komen hier vaker”, vertelde de mevrouw. “O leuk”, zeiden wij. Want wat moet je op zoiets zeggen.

“Wat heeft u in uw mandje?”, vroeg de vrouw nieuwsgierig. “Schilfers”, zei T., die ooit in een workshop slecht-nieuwsgesprekken had geleerd dat je maar beter met de deur in huis kan vallen. “Ocharm”, zei de mevrouw. Ze schoof vlug een stoel op.

Al snel werden wij de spreekkamer binnengeroepen. “Je hoort heel vaak dat konijnen last hebben van mijt”, begon de dierenarts een opbeurende introductie van het consult. “Laten we daarom eens lekker de schilfers gaan bekijken”. Het roerde mij dat iemand zo enthousiast kon spreken over huidschilfers. Ik knikte haar daarom bemoedigend toe.

Eerst bekeek de dierenarts de dieren van top tot teen. “Prima gebit”, zei ze over B. “Goed geslachtsapparaat”, oordeelde zij over F. Ik wist niet zo goed wat ik met deze informatie moest, maar voelde toch een vreemd soort trots. Vervolgens nam ze wat schilfers af van beide dieren, om deze onder een microscoop te kunnen bekijken.

“Geen mijt, geen eieren!”, juichte zij.
“Gelukkig!”, juichten wij mee.

“Dus het is nu definitief uitgesloten?”, vroegen wij serieus.
“Voor achtennegentig procent”, antwoordde de dierenarts serieus.

“Laten we de situatie even aankijken”, zei de dierenarts nonchalant.
“Laten we dat vooral niet doen”, zei ik totaal niet nonchalant.

Want T. en ik zagen inmiddels overal fantoom-mijt. En 75 euro pinnen voor een preventieve kuur is weliswaar veel geld, maar tevens de beste 75 euro die je kúnt spenderen, wanneer je de gehele dag in een fata morgana van ongedierte leeft.

Diezelfde middag Google-de ik nog wat extra informatie.

“We moeten dertig liter Dettol om het huis ritueel te ontsmetten, óf we moeten de woning gecontroleerd laten afbranden”, zei ik jeukend tegen T. “Probeer eerst de Dettol”, antwoordde hij, terwijl hij aan zijn been krabde.

Die avond bleek T. de eerste van ons twee bij wie de preventieve kuur aansloeg. Hij kwam naar me toe, terwijl ik op Funda.nl aan het zoeken was naar een nieuwe woning. “Lieverd, ik denk echt dat je moet proberen te kalmeren. Waarschijnlijk is er niets aan de hand”.

Maar hij wist zelf ook: hier was geen houden meer aan.

Want een echte mijt meid, is liever op alles voorbereid.

Gerelateerde berichten

Vorige blog Volgende blog

9 Reacties

  • Reply brightmorningdew 2 oktober 2015 at 07:42

    Haha dit is echt super leuk geschreven! Erg fijn zo opstarten!

  • Reply Tessa | 52druppels.nl 2 oktober 2015 at 15:12

    Whaha! Wat schrijf je ontzettend leuk! Ik zit hier gewoon in mijn eentje te lachen… Ik ga nog even verder klikken…

  • Reply Zef 2 oktober 2015 at 20:30

    Mag ik vissen aanraden? Af en toe drijft er plots 1 onderste boven en dan is dat jammer. Komt verder geen dierenarts aan te pas. Ook geen schilfers overigens.
    Ik heb je trouwens getagd voor de blog-top-drie. Als je het leuk vind om mee te doen zie mijn blog.

    • Reply naiseschrijft 2 oktober 2015 at 20:41

      Als je mijn kinderen zou leren kennen, zou je geen vissen durven voorstellen als alternatief Maar ja, je wilt ze vast niet meer ontmoeten na dit verhaal.. Bedankt voor je tag, trouwens! Ik ga even kijken!

  • Reply zosaar 2 oktober 2015 at 22:26

    Hahahaha hoe erg dit ook allemaal is voor je… You make my day!

    • Reply naiseschrijft 2 oktober 2015 at 22:48

      We zijn inmiddels herstellende en als gezin heel dankbaar voor alle steun :-)

  • Reply sammie 16 oktober 2015 at 16:36

    Je schrijft ge-wel-dig! Zit met plezier je stukjes te lezen

    • Reply Marjolein 17 oktober 2015 at 22:16

      Ooh wat leuk om te lezen, dankjewel! :-)

  • Reply Kat in de zak | Marjolein schrijft 18 november 2016 at 22:20

    […] was een dag na ons bezoek aan de dierenarts. Ik was extra vroeg opgestaan met het voornemen om het gehele huis chemisch te reinigen. Alles in […]

  • Reageer