Stroomstoring met sperziebonen

12:15 uur. Er rijdt een gek autootje door de straat met een speaker op het dak. Tussen heel veel gekraak door, hoor ik iets over “attentie” en “stroomstoring”. Omdat ik wel eens op Internet heb gelezen dat je wagentjes met speakers nooit moet negeren -en omdat het Internet altijd gelijk heeft- loop ik richting het raam om beter te horen wat er wordt gezegd. Hier vang ik nog net op hoe het karretje iedereen bedankt voor de medewerking. Deze positieve insteek ontroert me, want eigenlijk negeert iedereen wat er wordt gezegd.

12:20 uur. Volgens Twitter is het ziekenhuis inmiddels over op noodstroom en, wellicht nog illustratiever voor de omvang van de ramp: het hele winkelcentrum is zojuist gesloten. Ik besluit om er met een notitieblokje heen te lopen om aantekeningen te kunnen maken van het leed dat zich voor mijn ogen voltrekt. Eenmaal aangekomen blijken mensen elkaar op straat aan te klampen: “heb je het al gehoord? De Mediamarkt is óók dicht!”. Ook stellen mensen elkaar vragen als: “kan je zonder stroom de WC nog doortrekken?”.

12:21 uur. Een jongeman meldt op Twitter dat hij ten gevolge van de stroomstoring al ruim een kwartier stilstaat op een roltrap.

12:30 uur. Journalisten van de regionale omroep verzamelen zich op straat om mensen te interviewen over de vraag in hoeverre de stroomstoring hun leven heeft veranderd. Voor de Mediamarkt beginnen klanten verhitte discussies met het personeel van de electronicaketen. “Ik snap niet waarom ik niet naar binnen mag. Ik heb geen stroom nodig, maar een koffiezetapparaat!”, zegt een wat oudere man boos tegen een medewerker.

Om zijn relaas kracht bij te zetten, schopt hij boos tegen een klein takje dat op de grond ligt. Ik schrik enorm.

12.40 uur. Op weg terug naar huis zie ik het wagentje met de krakende speaker staan. Het staat nu geparkeerd naast een gebouw waar blijkbaar een aantal mensen zit opgesloten in een donkere parkeergarage. Via de speaker worden geruststellende dingen geroepen, zoals: “we gaan proberen om dit vandaag nog op te lossen”.

13:00 uur. Weer thuis besluit ik te Google-en naar wat je eigenlijk het beste kunt doen in geval van een stroomstoring. Het blijkt vooral belangrijk om je hele leven lang heel veel ingeblikte sperziebonen in huis te hebben. Ook moet je geen onnodige energie verspillen. Ik schrik en denk gelijk aan de meneer met het takje.

13:30 uur. Een half uur later is de stroomstoring verholpen. Mensen gaan de straat op om elkaar te feliciteren. Want met een beetje geluk zal de Mediamarkt zo ook wel weer open gaan.

Gerelateerde berichten

Vorige blog Volgende blog

1 reactie

  • Reply Anoniem 31 augustus 2015 at 17:05

    Episch!

  • Reageer