Vakantie voor levensgenieters

Wij gingen dit jaar last minute op vakantie. Dat was zowel een bewuste keuze, als een domme keuze. De term ‘last minute’ lijkt namelijk te verwijzen naar exotische en spontane tripjes naar onontdekte kastelen in de Dordogne. In de praktijk eindig je echter veelal in een massa-resort in Turkije. Met een plastic polsband. Zodat je de gehele dag tussen honderd andere Nederlanders gratis schepijs kunt pakken.

De reisfolders laten zich echter niet ontmoedigen door de realiteit.

Zij adverteren dapper door met teksten als: “Geniet van oneindige vergezichten in het land waar de zon altijd schijnt”, en “laat je verrassen door de gastvrijheid van de locals”. We bladerden gefascineerd door de diverse folders, totdat we een resort zagen waar met grote letters bij stond: “uitermate geschikt voor de echte ontdekkingsreiziger!”. Wij voelden ons enorm aangesproken en besloten er voor te gaan.

Overtuigd dat wij ons niet hadden laten beïnvloeden door onware teksten in brochures, besloten wij dat het volledig onontdekte Griekenland (..) onze bestemming zou worden.

Enkele weken later meldden wij ons op Schiphol.

De plek waar wederom bleek dat de mensheid weliswaar in staat is om een ruimtesonde in een baan rond de aarde te brengen, maar het onze soort nog altijd niet lukt om op geordende wijze een vliegtuig te boarden.

Eenmaal in Griekenland, meldden wij ons met onze koffers bij een bezwete, chagrijnige vrouw met een lange rok en een multomap. Zij begeleidde de kudde toeristen geroutineerd naar de bus. Hier legde zij de groep kort uit hoe het kwam dat de bevolking hier Grieks sprak. Ook vertelde zij dat we velerlei zeer aantrekkelijke excursies bij haar konden boeken voor exclusieve prijzen. Ze benadrukte dat dit geen haast had, maar we wel snel moesten zijn.

“Ik denk zelf dat het leuker is om zelf een auto te huren” zei vriend T. een aantal dagen later. “Ja leuk idee”, zei ik, terwijl ik mijn bezwete pony onder mijn petje met de veelzeggende tekst “GREECE”, probeerde te vegen. (Want je begint een vakantie altijd heel zelfbewust, maar na twee dagen heb je het gewoon te warm om je bezig te houden met hoe je eruit ziet. En dat ontdek je pas thuis weer, wanneer je de foto’s ziet).

En zo kwam het dat we een aantal uren later in een dubieuze huurauto over het eiland hobbelden. “Mooi bergje”, zei ik tegen vriend T. Dus gaf vriend T. onmiddellijk flink gas, in een poging het volledig onbegaanbare bergje begaanbaar te maken.

Omdat dit typisch mannelijk gedrag is, was ik niet verbaasd maar wel heel bang.

Aan het einde van de weg die er dus niet was, stonden een paar huisjes. Een aantal lokale inwoners keek verstoord op door het geloei van de motor en probeerden boos door ons raampje te kijken. Dit was vrij intimiderend voor enkele betrokkenen (ik). Vriend T. voelde zich echter de koning te rijk dat hij de berg had overwonnen. “Appeltje eitje”, zei hij tevreden. “Joe”, zei ik vermoeid.

Want een vakantie en een man zijn in de basis prima te combineren, maar als je écht in alle rust wilt genieten van oneindige vergezichten en lokale bewoners die je niet boos aankijken, kan je je man misschien maar het beste gewoon thuis laten.

Gerelateerde berichten

Vorige blog Volgende blog

7 Reacties

  • Reply sunny mama 28 oktober 2016 at 09:05

    Heel erg leuk geschreven!
    De volgende keer misschien toch maar mee met zo’n excursie voor een exclusieve prijs? ;-)

  • Reply jeapiebel 28 oktober 2016 at 09:24

    Ik leef met je mee. Maar de man niet meenemen dan ben je ook zo alleen, vind je niet. ;-)

  • Reply Sammie 28 oktober 2016 at 10:17

    Haha, leuk geschreven weer! Ik heb geluk met Tommy denk ik, al moet ik hem op smalle berg weggetjes wel altijd even wijzen op het feit dat de auto en ik het ook prima vinden als we langzamer rijden :D

  • Reply Sheila @ beineffable.com 29 oktober 2016 at 10:02

    Je was me al kwijt bij ‘resort voor ontdekkingsreizigers’! Hahaha….

  • Reply Nienke 30 oktober 2016 at 11:29

    Wat leuk om te lezen! :) Ik mis de vakantie zo erg.

  • Reply Joyce rdt 1 november 2016 at 19:54

    Haha weer mooi geschreven :)! Tijdens het Portugaltripje vorig jaar sprong ik telkens achter het stuur om gekke weggetjes te kunnen ontwijken ;). Liefs.x

  • Reply Irene 6 november 2016 at 14:57

    Hihi, wat grappig geschreven! Wij zijn een keer gedesillusioneerd teruggekomen van een zogenaamd prachtige vakantie in Turkije. Nooit meer! Sindsdien gaan wij zelf met onze auto in kleine weggetjes in Frankrijk sjezen. En ook grotere. En daar word je ook niet lastig gevallen door de altijd vriendelijke locals die je vanalles proberen aan te smeren.

  • Reageer