Goede voornemens

De decemberperiode is traditiegetrouw een aaneenschakeling van ongemakkelijke momenten. Van de moeizame conversaties tijdens de kerstborrel van het werk, rechtstreeks door naar de kerstspecial van ‘All you need is love’. Toeterend snuit Nederland de keukenrollen vol wanneer een golden retriever wordt herenigd met zijn baasje.

En Robert ten Brink zag dat het goed was.

Na achtenveertig uur gourmetten met de kerstdagen (op karakter) volgen een aantal onduidelijke dagen. Hierin wordt je getrakteerd op drie dagen vol jaaroverzichten. Dit zijn televisieprogramma’s waarin alle deprimerende nieuwsfeiten van het afgelopen jaar achter elkaar worden uitgezonden. Op natuurlijke wijze begin je zo plotseling uit te zien naar een nieuw jaar.

Veel mensen zien in deze periode ook de ultieme motivatie om zogenoemde Goede Voornemens te formuleren.

Het gaat dan om onhaalbare doelstellingen die je, ten gevolge van je sherry-infuus rond de feestdagen, ineens als haalbaar begint te zien.

Op 2 januari stranden de voornemens uiteraard alsnog, waarna je weer een heel jaar moet wachten eer je een nieuwe poging kunt ondernemen om meer sla te eten.

Vriend P. is ieder jaar erg fanatiek met zijn voornemens. Afgelopen jaar had hij zich ten doel gesteld om te gaan hardlopen. Al snel bleek dat het enige wat holde, zijn conditie was. Achteruit. Hij parkeerde deze doelstelling dan ook al snel en bedacht voor 2016 een nieuw plan: hij wilde iets gaan doen tegen onrecht. Ik knikte bemoedigend alsof ik het begreep. Feitelijk vond ik het een vrij vaag begrip.

Een dag later bezochten vriend T. en ik de ietwat vervuilde oliebollenkraam in het winkelcentrum. In het karretje stond een verveelde exploitant met vet haar. Waarschijnlijk stond hij al vanaf oktober in deze kraam, terwijl hij uiteindelijk maar drie dagen per jaar omzet zou draaien.

We zuchtten ervan.

Dus omdat wij erg betrokken waren maar ook gewoon trek hadden, kochten we direct dertig oliebollen. Tegen het onrecht.

Want laten we eerlijk zijn: goede voornemens volhouden is eigenlijk gewoon een kwestie van van 1% motivatie en 99% creativiteit.

Gerelateerde berichten

Vorige blog Volgende blog

9 Reacties

  • Reply Marita 30 december 2015 at 18:38

    Gelukkig, je bent weer terug. Ik had je al gemist. :-)

  • Reply Zef 30 december 2015 at 18:44

    Ik moest net nog aan jou denken, dat ik al een tijd niks van je had gelezen. Erg inspirerend wat jullie deden! Stukje opofferingsgezindheid waar je U tegen zegt!

  • Reply Jan 30 december 2015 at 22:35

    Heerlijk om weer van je te horen.
    Was al bang dat je het te druk had met het schrijven van kerstkaarten.
    Je gevoel over de laatste weken van het jaar zijn heel herkenbaar en bijzonder treffend op eigen manier beschreven. Schitterend!!

  • Reply Martha 30 december 2015 at 23:33

    Hoera hoera hoera, je bent er weer! Waarom Marjolein? Waarom??

    • Reply Marjolein 31 december 2015 at 19:24

      Waarom ik er weer ben? :p

      • Reply Martha 1 januari 2016 at 18:11

        Ik vergeet altijd dat er voor andere mensen nog een wereld naast internet en televisie is, sorry.

  • Reply Kimberly 1 januari 2016 at 12:33

    Wat een gevoel van herkenning!
    En ja, goede voornemens zijn inderdaad 1% motivatie, 99% creativiteit. En je bent er heel creatief mee omgegaan!
    Een heel fijn nieuwjaar :)
    Groetjes Kimberly.

  • Reply Sabine 2 januari 2016 at 13:32

    Haha daarom doe ik niet aan goede voornemens :) Heel leuk geschreven en een mooi oliebollengebaar!

  • Reply De Hoestende Avonturier 11 januari 2016 at 11:30

    He je bent er weer, wat heerlijk! Ik kom hier nu pas weer even langs. En hee. Jij en vriend T brengen moois in de wereld, zonder twijfel ;)

  • Reageer